„Niektóre typy charakteru wyodrębnione w pracy psychoanalitycznej” Zygmunda Freuda to publikacja naukowa napisana na początku XX wieku. Książka koncentruje się na analizie i typologii cech charakteru obserwowanych u pacjentów poddawanych leczeniu psychoanalitycznemu, zgłębiając złożoność ludzkiego zachowania i leżących u jego podłoża konfliktów psychologicznych. W pracy tej Freud bada różne typy charakteru ujawniające się w kontekście psychoanalizy, podkreślając, jak indywidualne historie, zwłaszcza doświadczenia z dzieciństwa, kształtują obecny stan psychiczny i zachowanie człowieka. Omawia konkretne przypadki, w których pacjenci przejawiają cechy powodujące opór wobec terapii, oraz analizuje pojęcie bycia „wyjątkiem” — osobą roszczącą sobie prawo do szczególnych przywilejów z powodu cierpień doznanych w przeszłości. Freud zastanawia się również nad tym, jak określone postacie, takie jak szekspirowska Lady Makbet i sam Makbet, ilustrują zasady psychologiczne, między innymi wpływ sukcesu na stabilność emocjonalną oraz działanie poczucia winy i sumienia. Poprzez te rozważania Freud dąży do wyjaśnienia niuansów rozwoju psychicznego oraz wzajemnego oddziaływania indywidualnych pragnień i oczekiwań społecznych.