«Уводзіны ў вывучэнне гісторыі» Ш. В. Ланглуа і Ш. Сеньобаса — навуковы дапаможнік па гістарычнай метадалогіі, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Гэтая праца мае на мэце навучыць студэнтаў і практыкаў навуковаму вывучэнню гісторыі, падкрэсліваючы строгія метады, неабходныя для збору і аналізу гістарычных дакументаў. Аўтары разглядаюць гісторыю як дысцыпліну, заснаваную на навуковым даследаванні і крытычным аналізе, падкрэсліваючы важнасць метадалогіі для дасягнення гістарычнай дакладнасці і разумення. У пачатковай частцы кнігі ўводзіцца ключавы элемент — «эўрыстыка», пошук дакументаў, якія служаць асновай гістарычных аповедаў. У ёй абмяркоўваецца жыццёва важная роля дакументаў у захаванні памяці пра падзеі мінулага і складанасці, звязаныя з іх зборам і інтэрпрэтацыяй. Ланглуа і Сеньобас сцвярджаюць, што гісторыкі павінны старанна адшукваць і класіфікаваць існыя дакументы, каб ствараць надзейныя гістарычныя аповеды, падкрэсліваючы, што адсутнасць усебаковага вывучэння дакументаў можа прывесці да памылковых высноў. Аўтары ствараюць аснову для больш глыбокага даследавання гістарычнай метадалогіі, прапануючы добра структураваную схему, якая падкрэслівае важнасць грунтоўнай навуковай працы ў вывучэнні гісторыі.