«Dichtertje — De Uitvreter — Titaantjes» Несіа — гэта зборнік апавяданняў, напісаных у пачатку XX стагоддзя. У творы праз лёсы розных персанажаў раскрываюцца тэмы кахання, творчасці і экзістэнцыяльных разважанняў, прычым асаблівая ўвага надаецца маладому паэту, якога ласкава называюць «het dichtertje». У апавяданнях разглядаюцца цяжкасці галоўнага героя, які спазнае свае адносіны і напружанне паміж мастацкімі амбіцыямі і грамадскімі чаканнямі. У пачатку «Dichtertje» чытачы знаёмяцца з загалоўным персанажам, які, блукаючы па Амстэрдаме, разважае пра складанасці жыцця і кахання. Назіраючы за навакольным светам, у тым ліку за дзяўчатамі з «wetende oogen» («ведаючымі вачыма»), ён трапляе ў цыкл захаплення і шчырага самааналізу. Сярод гэтых назіранняў працягваецца дыялог з Богам і д'яблам, які падкрэслівае яго ўнутраны неспакой і экзістэнцыяльныя дылемы. Het dichtertje змагаецца з жаданнем рамантычнай блізкасці, адчуваючы сябе недастаткова здольным у паэтычнай творчасці, што стварае аснову для далейшага аповеду, які даследуе сутнасць творчасці і чалавечых эмоцый.