Sigmund Freydning “Eine Kindheitserinnerung aus »Dichtung und Wahrheit«” asari XX asr boshlarida yozilgan psixoanalitik tadqiqotdir. Ushbu adabiy asarda bolalik xotiralarining tabiati va ahamiyati, xususan, Iogann Volfgang fon Gyotening bolalik davridagi muayyan xotirasi o‘rganiladi. Freyd ilk bolalikdagi go‘yo arzimas voqealarning mazmuniga chuqur kirib borib, bunday xotiralar inson ruhiyati haqida muhim tushunchalarni ochib berishi mumkinligini ta’kidlaydi. Ushbu asarda Freyd Gyotening Ochsensteinlik uch aka-uka uyg‘otgan hayajonga javoban sopol buyumlarni sindirishdan bolalik chog‘ida his qilgan quvonchi haqidagi latifasini tahlil qiladi. Voqea beozordek ko‘rinsa-da, Freyd undan ilk xotiralarning psixologik ahamiyati haqidagi kengroq munozaraga o‘tish uchun foydalanadi. U Gyotening tajribasi bilan bemorlaridan birining tajribasi o‘rtasida o‘xshashliklar o‘tkazib, bunday xatti-harakatlar, ayniqsa aka-uka va opa-singillarga nisbatan, raqobat va ayriliq kabi chuqurroq tuyg‘ularni ifodalashi mumkinligini taxmin qiladi. Freydning tahlili shuni ko‘rsatadiki, bolalikdagi ilk tajribalar, hatto keyinchalik arzimas yoki ahmoqona tuyuladiganlari ham, ong ostida saqlanib qolib, insonning hissiy olamini shakllantirishi mumkin.