„Uwspomnienie z dzieciństwa z dzieła ‚Poezja i prawda‘ Sigmunda Freuda” to psychoanalityczna analiza napisana na początku XX wieku. To literackie dzieło bada naturę i znaczenie wspomnień z dzieciństwa, skupiając się szczególnie na jednym konkretnym wydarzeniu z życia Johanna Wolfganga von Goethego w młodości. Freud rozbiera implikacje wydawać się błahej sytuacji sprzed dawna, twierdząc, że takie wspomnienia mogą ujawnić wiele cennych informacji o ludzkiej psychice. W tym tekście Freud reflektuje nad anegdotą Goethego o dziecięcej radości, którą sprawiało mu łamanie naczyń w reakcji na entuzjazm trzech braci z Ochsensteinu. Choć to wydarzenie może wydawać się bezpieczne, Freud używa go jako pretekstu do rozszerzonej dyskusji o psychologicznym znaczeniu pierwszych wspomnień. Równuje doświadczenie Goethego z historią jednego ze swoich pacjentów, sugerując, że takie zachowania mogą odzwiercać głębsze uczucia rywalizacji i straty, zwłaszcza w odniesieniu do rodzinnych braci i sióstr. Analiza Freuda pokazuje, jak wydarzenia z pierwszych lat życia, choć w retrospektywie mogą wydawać się błahe lub głupie, potrafią pozostać w podświadomości i wpłynąć na emocjonalny świat człowieka.