«سرود اول ایلیاد: ترجمهشده به ابیات زبان عامه» اثر هومر، شعری حماسی و باستانی است؛ بهطور مشخص، نخستین سرود «ایلیاد» است که به شعر یونانی نو ترجمه شده است. باور بر این است که این اثر در سدهٔ هشتم پیش از میلاد سروده شده و ازاینرو در دورهٔ کلاسیک آغازین ادبیات یونان جای میگیرد. محور شعر مضمون خشم است و بهویژه بر کشمکش میان آشیل، بزرگترین جنگجوی یونانی، و آگاممنون، رهبر نیروهای یونانی در جریان جنگ تروا، تمرکز دارد. آغاز ترجمه زمینه را برای روایت خشم آشیل فراهم میکند و از الههٔ شعر میخواهد دربارهٔ ستیز میان آشیل و آگاممنون بسراید؛ ستیزی که به ویرانی آخاییان میانجامد. ما شاهد بحرانی هستیم که تصمیم آگاممنون برای بیحرمتی به آشیل، از راه گرفتن بریسیس، غنیمت جنگی آشیل، برمیانگیزد. این کشمکش به مداخلهٔ الهی میانجامد و آپولون در پی اعمال آگاممنون، طاعون را بر آخاییان نازل میکند. تنش هنگامی بالا میگیرد که آشیل به واکنش خود میاندیشد و بدینسان مضمون محوری غرور و افتخار آغاز میشود؛ مضمونی که در سراسر حماسه گسترش خواهد یافت. دیباچه سرشار از توصیفها و احساسات است و فضای سنگین جنگ و رنجشهای شخصیای را بنا مینهد که روایت را به پیش خواهند راند.