‘Art and Morality: A Defence of “The Picture of Dorian Gray”’ van Stuart Mason is een analyse die eindelijk jaren van de 19e eeuw werd geschreven en waarin het doel is om Oscar Wildes controversiële roman ‘The Picture of Dorian Gray’ te verdedigen. Het werk gaat dieper in op de relatie tussen kunst en ethiek en beantwoordt vooral de kritieken die naar Wildes’ verhaal zijn geuit vanwege de vermeende onmoraalheid ervan. De centrale figuur is Dorian Gray, een jonge man wiens Faustiaanse overeenkomst hem leidt op een pad van zedeloosheid, terwijl zijn uiterlijke verschijning onveranderd blijft. In het begin van deze analyse wordt de context rond Wildes’ roman besproken, evenals de eerste reacties en kritieken die het boek na publicatie ontving. Er wordt ook aandacht besteed aan Wildes’ artistieke filosofie over de scheiding tussen kunst en morele oordelen; hij geloofde namelijk dat het werk van een kunstenaar niet zou moeten worden beperkt door publieke verwachtingen of ethische normen. Daarnaast wordt de weg geplaveid voor bredere discussies over de aard van schoonheid, esthetiek en de historische acceptatie van Wildes’ ideeën. Uiteindelijk wordt gesteld dat wat door het publiek als ‘ongezond’ wordt beschouwd, vaak een misverstand is over de echte artistieke waarde van een werk.