„Sztuka i etyka: obrona powieści ‚Obraz Doriana Graya’“ autorstwa Stuarta Masona to analiza napisana na końcu XIX wieku, która ma za cel obronę kontrowersyjnej powieści Oscara Wilde’a. Praca zajmuje się związkami pomiędzy sztuką a etyką, szczególnie odnosząc się do krytyków skierowanych wobec tej narracji ze względu na jej uznawaną niemoralność. Głównym bohaterem jest Dorian Gray – młody człowiek, którego faustowska umowa prowadzi po ścieżce rozpusty, podczas gdy zewnętrzny wygląd pozostaje nienaruszony. Wstęp do tej analizy przedstawia kontekst powstania „Obrazu Doriana Graya” oraz pierwsze reakcje i krytyki, jakie powstały po jego publikacji. Autor rozważa filozofię Wilde’a dotyczącą oddzielenia sztuki od moralnych ocen, podkreślając, że dzieło artysty nie powinno być ograniczane oczekiwaniami opinii publicznej ani standardami etyki. Ponadto praca otwiera drogę do dalszych dyskusji na temat natury piękna, estetyzmu oraz historii przyjęcia idei Wilde’a, argumentując w końcu, że to, co opinia publiczna uznaje za „niezdrowe”, często stanowi wynik niewłaściwego rozumienia prawdziwych wartości artystycznych.