„Pierwsza miłość” Iōannesa Kondylakisa to opowiadanie napisane na początku XX wieku. Opowieść dotyka tematów młodzieżowej miłości i zauroczenia, skupiając się na głównym bohaterze – młodym chłopcu imieniem Giorgios – oraz jego głębokich uczuciach do dziewczyny o imieniu Vangelio. Przez pryzmat nostalgii historia dotyka złożoności pierwszej miłości, emocjonalnych burz i niewinności dziecięcych relacji. W początkowych scenach Giorgios opowiada o swoich uczuciach do różnych dziewczyn od najmłodszych lat; wspomina także ważny epizod z czasów rewolucji w 1866 roku, gdy on i jego rodzina szukali schronienia w górskiej wiosce, gdzie spotkali córki kapelana, które go zauroczyły. Jego afekcje nieuchronnie skierują się na Vangelio – ona, w odróżnieniu od wcześniejszych ukochanych, posiada unikalny urok, który głęboko porusza Giorgiosa. W toku narracji opisuje się rozwój jego niewinnej miłości, radość, którą czerpie z jej dobroci, oraz ból wywoływany zazdrością, zwłaszcza gdy staje się świadkiem tego, jak wielką uwagę Vangelio przyciąga starszy kandydat do jej ręki. Chłopiec musi poradzić sobie z emocjami, których nie pełnie rozumie, co otwiera drogę do bolesnego, ale prawdziwego spojrzenia na złożoności miłości.