„Japoński chłopiec” autorstwa Shigemiego Shiukichi to autobiograficzna opowieść napisana prawdopodobnie w końcu XIX wieku. Ta książka daje przybliżony ogląd życia japońskiego chłopca, który dorastał w mieście nad morzem Imabari, prezentując jego doświadczenia od dzieciństwa po początki dojrzewania. Opowieść obejmuje różne aspekty codziennego życia, rodziny, szkoły i tradycyjnej kultury, zachęcając czytelników do zbadania unikalnego sposobu wychowywania autora w kontekście zmieniającej się Japonii. Na początku książki opisuje się scenerię Imabari – małego portu morskiego o płytkim porcie i dynamicznym lokalnym życiu. Autor wspomina dom swojego dziadka, ciepło rodzinnych więzi oraz prostotę swych dziecięcych doświadczeń, w tym naukę w starym stylu, gdzie ważna była kaligrafia i tradycyjna edukacja. Czytelnicy poznają różne elementy japońskiej kultury – tradycyjne gry, przygotowanie żywności, rytuały – co tworzy bogaty obraz pierwszych lat autora, pełnych ciepła, ciekawości i wyrazowych wspomnień o jego dzieciństwie.