«سدوم و عموره: تاریخنگاری عیاشی در گذر قرنها و در سراسر جهان» گزارشی تاریخی است که احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر تاریخ و تحول عیاشی را بررسی میکند و نمودهای آن را از تمدنهای باستانی تا دوران مدرن پی میگیرد. کتاب احتمالاً به بررسی شیوههای فرهنگی گوناگون مرتبط با آزادیخواهی جنسی میپردازد و بر شخصیتها و جوامع تاریخیای تمرکز میکند که نمونهٔ چنین رفتارهایی بودهاند. آغاز کتاب زمینه را برای کاوشی جامع در بیاخلاقی جنسی فراهم میسازد. اثر با اشاره به داستانهای کتاب مقدس دربارهٔ سدوم و عموره بهعنوان استعارههایی از فساد انسانی آغاز میشود و نشان میدهد که چنین کاستیهای اخلاقی ریشههایی عمیق در تاریخ دارند. نویسنده شیوههای گوناگون پیرامون پرستش الهه ونوس در فرهنگهای باستانی را شرح میدهد و نشان میدهد که این آداب چگونه در طول اعصار به پیدایش شکلهای مختلف آزادیخواهی جنسی انجامیدهاند. متن با ارائهٔ نمونههایی از فرهنگهای گوناگون، از جمله بابل و روم باستان، بر جهانشمولی چنین رذایلی تأکید میکند و در کنار بررسی رسوم جمعی، اعمال شخصیتهای برجستهٔ تاریخی را نیز به نقد میکشد و روایتی مفصل از پیشینهٔ دیرینهٔ بیپروایی جنسی و انحطاط اخلاقی ارائه میدهد.