‘Sodoma en Gomorra: een geschiedenis van losbandigheid door de eeuwen heen’ is een historisch werk dat waarschijnlijk werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek onderzoekt de geschiedenis en ontwikkeling van losbandig gedrag, vanaf de oude beschavingen tot in de moderne tijd. Het gaat verder op verschillende culturele praktijken die te maken hebben met libertinisme en richt zich vooral op historische figuren en samenlevingen die zulke gedragingen vertoonden. De opening van het boek legt al de toon voor een uitgebreide beschouwing van seksuele ontaardheid: er wordt eerst verwezen naar de bijbelse verhalen over Sodoma en Gomorra als metaforen voor menselijke corruptie, waarmee wordt aangegeven dat dergelijke morele fouten diep geworteld zijn in de geschiedenis. De auteur beschrijft ook de verschillende praktijken rond het aanbidding van de godin Venus in oude culturen en hoe deze gebruiken op den duur tot verschillende vormen van libertinisme hebben geleid. Het boek benadrukt de universele aard van zulke ondeugden door voorbeelden uit uiteenlopende culturen te noemen, zoals Babylonië en het oude Rome, en bekritiseert daarnaast de handelingen van bekende historische figuren evenals collectieve gewoonten. Hierdoor wordt een gedetailleerde beschrijving gegeven van de langdurige geschiedenis van seksuele ontaardheid en moreel verval.