«Leaves in the Wind» اثر ای. جی. گاردینر مجموعهای از جستارهاست که در اوایل قرن بیستم و در دوران جنگ نوشته شدهاند. این جستارها بازتابدهنده مشاهدات و تأملات گاردینر درباره زندگی و جامعه، و نیز طبیعت انساناند و اغلب با طنز و حکایتهای شخصی درآمیختهاند. این اثر در پسزمینه جنگ جهانی اول، همچون وقفهای ادبی عمل میکند و لحظهای از دروننگری و اظهارنظر درباره جهان را ثبت میکند. آغاز مجموعه خواننده را با تأملات نویسنده هنگام سفر با قطار در اواخر شب آشنا میسازد. او خود را در کوپهای تنها مییابد و این تنهایی احساس آزادی و خوداندیشی را در او برمیانگیزد. بااینحال، حضور یک پشه برای لحظهای این خلوت را برهم میزند و به عاملی برای تأملات نویسنده درباره آزادی، همزیستی و شگفتیهای زندگی تبدیل میشود. گاردینر تلاشهای بیثمر خود برای گرفتن پشه را با طنز توصیف میکند؛ تلاشهایی که سرانجام او را به دریافتی فلسفی درباره ماهیت زودگذر اما مشترک زندگی میرسانند. این آغاز، لحن مجموعه را شکل میدهد و خوانندگان را دعوت میکند تا دیدگاههای جذاب گاردینر درباره تجربههای روزمره و وضعیت گستردهتر انسانی را دنبال کنند.