‘Ethica’ van Benedictus de Spinoza is een filosofisch tractaat dat tussen 1661 en 1675 werd geschreven. Door gebruik te maken van Euclides’ geometrische methoden construeert Spinoza op basis van definities en axiomen een radicaal filosofisch systeem, waaruit hij uitspraken over God, de natuur, de geest en menselijke emoties kan trekken. Hij stelt dat God en het universum één zijn, dat geest en lichaam met elkaar zijn verbonden, en dat mensen geen vrije wil hebben. Door logische bewijsvoering presenteert Spinoza een deterministisch visie: alles volgt noodzakelijk uit de aard van het bestaan zelf.
Wikipedia page about this book: en.wikipedia.org/wiki/Spinoza%27s_Ethics