„Chata [La barraca]” Vicente Blasco Ibáñeza to powieść napisana na początku XX wieku. Opowiada poruszający historię życia w środowisku wiejskim w Hiszpanii, skupiając się na trudnościach i godności chłopów, którzy muszą stawić czoła surowym ekonomicznym realiom oraz społecznej niesprawiedliwości. Głównymi postaciami są Pepeta – pracowita żona rolnika, która musi radzić sobie z ciężarami rodziny i represyjnymi warunkami życia. Opowieść rozpoczyna się przed świtem na płaskowyżu Walencji; tam spotkujemy Pepetę, która wstaje wcześnie rano, by sprzedawać warzywa na rynku, a jej codzienne obowiązki są ułatwiane jedynie przez nieodpowiedzialnego męża, Toniego. Spotkania bohaterów pokazują, jaką trudną i surową rzeczywistość muszą znosić mieszkańcy wsi; wśród tych historii znajduje się również przypadkowe spotkanie z Rosario – dawną znajomą, której życie przyjęło tragiczny obrót. To otwiera drogę do eksploracji tematów takich jak bieda, odporność na trudności oraz wpływ klasy społecznej; w rezultacie powstaje obraz tragicznego upadku fortuny rodziny Barret w kontekście niepewności i rozpaczy charakterystycznych dla życia wiejskiego.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Shack_(Blasco_Ib%C3%A1%C3%B1ez_novel))