„Mare nostrum” Vicente Blasco Ibáñeza to powieść napisana na początku XX wieku. Opowiada historię Ulisesa Ferraguta – młodego chłopca, którego wyobraźnię budzą opowieści o historii, miłości i przygodach; szczególnie inspiruje go postać greckiej cesarzowej oraz bogata morska kultura Bliskiego Wschodu. Narracja dotyka złożonych więzi pomiędzy rodziną, historią a morzem, pokazując ambicje i niewinność głównego bohatera. W prologu „Mare nostrum” poznajemy Ulisesa Ferraguta oraz jego ojca, Dona Estebana – notarza fascynowanego przeszłością i miłośnika historii. Podczas wizyt w kościele Santa Bárbara Ulises pozna historię cesarzowej Konstancji Augusty, a jej życie i spadkowisko budzą jego wyobraźnię. Gdy słucha opowieści ojca o przeszłości, Ulises stara się poradzić z rzeczywistościami swojego obecnego życia – od pragnienia przygód na morzu po ustalenie swojej przyszłości. Pierwszy rozdział przygotowuje grunt pod dążyńki Ulisesa do znalezienia siebie, pokazując jego związek ze światem, w którym łączy się historyczna istotność z osobistymi ambicjami.