‘Mare nostrum’ van Vicente Blasco Ibáñez is een roman die werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het verhaalt over het leven en de avonturen van Ulises Ferragut, een jongen wiens verbeelding wordt gewekt door verhalen over geschiedenis, liefde en avontuur. Hij wordt vooral geïnspireerd door een Griekse keizerin en de rijke maritieme cultuur rond de Middellandse Zee. Het boek verkent de complexe relatie tussen familie, geschiedenis en zee en toont de ambities en onschuld van de protagonist. In het eerste hoofdstuk worden we voorgesteld aan Ulises Ferragut en zijn vader, Don Esteban, een notaris die gefascineerd is door het verleden en een liefhebber van geschiedenis. Tijdens hun bezoekjes aan de kerk van Santa Bárbara wordt Ulises betoverd door het verhaal van keizerin Constanza Augusta; haar leven en nalatenschap wekken zijn verbeelding. Terwijl hij glimpen krijgt van het verleden via zijn vaders verhalen, worstelt Ulises met de realiteiten van zijn huidige leven: van zijn verlangen naar avonturen op zee tot het bepalen van zijn toekomst. Het eerste hoofdstuk legt de basis voor Ulises’ zoektocht naar zijn identiteit en onthult zijn verbinding met een wereld waarin historische betekenis samengaat met persoonlijke ambities.