„Los enemigos de la mujer” Vicente Blasco Ibáñeza to powieść napisana na początku XX wieku. Akcja skupia się na grupie mężczyzn, wśród których znajduje się książę Miguel Fedor Lubimoff i jego towarzysze, którzy dyskutują o życiu, społeczeństwie i kobietach w kontekście świata ogarniętego wojną. Książka ma na celu zbadanie tematów męskości, roli społecznych oraz złożonych relacji pomiędzy mężczyznami a kobietami, zwłaszcza w czasach burzliwych. Opowieść rozpoczyna się w Monte Carlo, gdzie bohaterowie spotykają się na kolacji. Książę formuluje kontrowersyjne twierdzenie, że prawdziwa mądrość mężczyzny polega na tym, by nie potrzebować kobiet, co wywołuje burzliwe dyskusje pomiędzy gośćmi. Poprzez interakcje poszczególnych postaci ukazuje się ich życie – żołnierza, artysty i naukowca – w czasach, gdy wojna jest na horyzu. Taka sytuacja stwarza ciekawe podstawy do eksploracji dynamiki miłości, wojny i tożsamości w całej powieści.