Geschichten vom lieben Gott
Kitob haqida
Rayner Mariya Rilkening XX asr boshlarida yozilgan qisqa hikoyalar to‘plami «Mehribon Xudo haqida hikoyalar» deb nomlanadi. Kitob ma’naviyat, inson mavjudligi hamda insoniyat bilan ilohiylik o‘rtasidagi munosabat kabi mavzularni ko‘rib chiqadi; bu mavzularga ko‘pincha hazilomuz va falsafiy ohangda yondashiladi. Bir qator hikoyalar orqali Rilke bolalarning Xudo va koinotni qanday idrok etishini o‘rganadi va bu ertaklarni hayrat hamda izlanishni aks ettiradigan tarzda bayon qiladi. Asarning boshlanishida hikoyachi bilan uning qo‘shnisi o‘rtasida bolalarning Xudo haqidagi son-sanoqsiz savollari to‘g‘risidagi suhbat keltiriladi. Ular bolalarning qiziquvchan tabiati haqida gaplashar ekan, hikoyachi «Xudoning qo‘llari» haqidagi bir hikoyani aytib bermoqchi ekaniga ishora qiladi. U yaratilish jarayoni va Xudoning O‘z ishiga berilib ketib, O‘zi yaratgan dunyoga e’tibor bermaganining oqibatini anglab yetishi haqida mulohaza yuritadi. Bu esa bola nuqtayi nazarini teran ekzistensial mavzular bilan uyg‘unlashtiradigan, ilohiylik va uning insoniyat bilan aloqasi haqidagi kashfiyot yo‘lini nazarda tutuvchi hikoya uchun zamin yaratadi. Ohang suhbatga xos, ammo teran bo‘lib, qo‘shniga hamda xayolan ko‘zda tutilgan bolalar tinglovchilariga chuqurroq haqiqatlarni yetkazishga bo‘lgan yashirin shoshilinch ehtiyoj sezilib turadi.
