«Geschichten vom lieben Gott» Райнера Марыі Рыльке — зборнік кароткіх апавяданняў, напісаных у пачатку XX стагоддзя. Кніга паглыбляецца ў тэмы духоўнасці, чалавечага існавання і ўзаемаадносін паміж чалавецтвам і боскім, часта разглядаючы іх у гуллівым і філасофскім ключы. Праз серыю аповедаў Рыльке даследуе, як дзеці ўспрымаюць Бога і Сусвет, падаючы гэтыя гісторыі так, каб адлюстраваць адначасова здзіўленне і дапытлівасць. У пачатку твора апавядальнік размаўляе са сваім суседам пра шматлікія пытанні, якія дзеці задаюць наконт Бога. Абмяркоўваючы дапытлівую натуру дзяцей, апавядальнік намякае на свой намер расказаць гісторыю пра «рукі Бога». Ён разважае пра працэс стварэння і пра тое, як Бог, цалкам паглынуты сваёй працай, усведамляе наступствы таго, што не звяртаў увагі на створаны Ім свет. Так ствараецца аснова для аповеду, у якім дзіцячы погляд пераплятаецца з глыбокімі экзістэнцыяльнымі тэмамі, намякаючы на шлях адкрыцця боскага і яго сувязі з чалавецтвам. Тон аповеду размоўны, але глыбокі, з адчувальным пачуццём неабходнасці данесці больш глыбокія ісціны як да суседа, так і да ўяўнай дзіцячай аўдыторыі.