„Vies des dames galantes” van Pierre de Bourdeille Brantôme is een verzameling verhalen die het leven en de amoureuze verwikkelingen van vrouwen verkent, geschreven aan het einde van de zestiende eeuw. Het werk worstelt met thema’s van liefde, ontrouw en maatschappelijke normen rond huwelijk en vrouw-zijn, allemaal weergegeven via anekdotische vertelkunst. Deze verkenning werpt licht op de dynamiek van relaties tussen mannen en vrouwen in de historische context van het Franse hof. De opening van de tekst introduceert een opdracht aan de hertog van Alençon, waarin wordt teruggeblikt op gesprekken die de auteur met hem voerde over uiteenlopende verhalen en geestige anekdotes. De auteur bereidt de weg voor een reeks betogen over de liefde van vrouwen, met onderwerpen als de aard van echtelijke ontrouw, de aantrekkingskracht van schoonheid en de verschillen tussen jeugdige en rijpe liefde. De formulering hint op een mengeling van humor en kritische observatie, en wijst op een breder commentaar op genderverhoudingen en morele oordelen die in de tijd van de auteur gangbaar waren. Naarmate de tekst vordert, beoogt hij te vermaken en tegelijkertijd tot nadenken te stemmen over het gedrag en de verwachtingen van vrouwen en hun minnaars, en positioneert hij zich als zowel literair als sociologisch commentaar.