„Tics and Their Treatment” Henry’ego Meige’a i E. Feindela to publikacja naukowa napisana na początku XX wieku. Praca zagłębia się w obserwacje kliniczne i metody leczenia związane z tikami, czyli mimowolnymi ruchami lub dźwiękami, często pomijanymi w literaturze medycznej. Autorzy dążą do wyniesienia rozumienia tików z poziomu błahych ruchów do rangi poważnych problemów medycznych, zasługujących na gruntowne zbadanie i interwencję. Początek książki przedstawia pacjenta O., którego przypadek służy jako wszechstronny przykład manifestacji tików i ich genezy. Relacjonuje jego zmagania z różnorodnymi tikami, które zaczęły się w dzieciństwie, ukazując, jak te mimowolne działania łączą się ze stanami psychicznymi i nawykowymi reakcjami. O. przedstawia przenikliwe samoobserwacje dotyczące początku i rozwoju swoich tików, rozważając wzajemne oddziaływanie świadomego pragnienia i mimowolnych czynów, a także omawiając rodzinne wzorce tików w historii swojej rodziny. Ta bogata narracja przygotowuje grunt pod głębsze zbadanie medycznych i psychologicznych implikacji tików w kolejnych rozdziałach.