‘The Ornithology of Shakespeare’ van James Edmund Harting is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het boek onderzoekt de verwijzingen naar vogels die voorkomen in de toneelstukken en gedichten van William Shakespeare, en bestudeert hoe hij verschillende vogelsoorten beschreef. Door de teksten van Shakespeare nauwkeurig te analyseren, wil de auteur de inzichten van de dichter op het gebied van ornithologie naar voren halen – inzichten die werden verrijkt door zijn reflecties over de natuur en buitenactiviteiten. In het begin van het boek legt Harting uit waarom hij dit onderzoek heeft ingesteld, en merkt op dat eerdere commentatoren deze aspect vaak hadden overgeslagen. Hij deelt details over zijn uitgebreide onderzoek, dat is gebaseerd op eerder gepubliceerde artikelen, en legt de structuur van het boek uit; hij zal de verwijzingen naar vogels namelijk indelen in natuurlijke groepen. Daarnaast wijst hij erop hoe Shakespeares eigen ervaringen als sporter en natuurliefhebber zijn literaire werken hebben beïnvloed. Al met al zet dit deel de toon voor een wetenschappelijk onderzoek naar de complexe relatie tussen Shakespeares kunst en de natuur, met name de vogels die in zijn werken voorkomen.