«Гімн Афіне» Касціса Паламаса — лірычная паэма, напісаная ў канцы XIX стагоддзя. Паэма прысвечана Афіне, багіні мудрасці і вайны, і выяўляе захапленне горадам Афіны, які паказаны як боскі горад, звязаны з культурнай і інтэлектуальнай веліччу. Праз выразныя вобразы і багатую сімволіку тэкст раскрывае тэмы патрыятызму, шанавання боскага і чалавечага досведу ў сувязі з ідэаламі, увасобленымі Афінай. Пачатковая частка паэмы знаёміць з Афінай і перадае яе сутнасць і значэнне для горада Афіны. Яна пачынаецца з услаўлення багіні, якую параўноўваюць з маяком чысціні, мудрасці і перамогі. Паэт разважае пра Афіны як пра святое месца, сфарміраванае боскім уплывам, багатае гістарычнымі алюзіямі і прыгажосцю сваіх краявідаў. Апісваючы нараджэнне багіні і яе ролю ў абароне горада, ён пераплятае асабістыя пачуцці з калектыўным гонарам, намякаючы, што цноты Афіны глыбока адгукаюцца ў сэрцах афінян, падкрэсліваючы іх нязломны дух і сувязь з роднай зямлёй.