«شوالیهٔ زیرک دون کیشوتِ مانچا» اثر میگل د سروانتس ساودرا، رمانی اسپانیایی است که در دو بخش، در سالهای ۱۶۰۵ و ۱۶۱۵، منتشر شد. نجیبزادهای به نام آلونسو کیخانو آنقدر داستانهای پهلوانی میخواند که عقلش را از دست میدهد و تصمیم میگیرد با نام دون کیشوت به شوالیهای دورهگرد تبدیل شود. او کارگر سادهٔ مزرعهای به نام سانچو پانسا را بهعنوان ملازم خود به خدمت میگیرد. آن دو با هم راهی ماجراهایی میشوند که در آنها دون کیشوت آسیابهای بادی را با غولها اشتباه میگیرد و جهانی از پهلوانی را تصور میکند که وجود ندارد، در حالی که سانچو به خیالپردازیهای اربابش حکمتی زمینی میبخشد.