„Genialny rycerz Don Kichot z La Manchy” autorstwa Miguela de Cervantes Saavedry to hiszpański romans wydany w dwóch częściach w latach 1605 i 1615. Alonso Quijano, szlachcic, czyta tak wiele rycerzeckich romansów, że traci rozum i postanawia stać się rycerzem-wędrowcem pod imieniem Don Kichot. Zatrudnia prostego chłopa rolnika o imieniu Sancho Panza jako swego służebnika. Razem wyruszają w przygody, podczas których Don Kichot myli młyny na gigantów i wyobraża sobie świat rycerzeckiej szlachetności, który w rzeczywistości nie istnieje, a Sancho dodaje swoim panu „ziemską mądrość” w ramach tych fantazji.