Garri Hudinining «Mo‘jiza ko‘rsatuvchilar va ularning usullari» asari XIX asr oxirlarida yozilgan bo‘lib, g‘ayritabiiy qobiliyatlarga ega ekanini da’vo qiluvchi turli ijrochilarning usullari va hiylalarini batafsil fosh etadi. Asar olov yutuvchilar, qilich yutuvchilar va «mo‘jiza ko‘rsatuvchilar» deb ataluvchi boshqa tomoshabinlarni ko‘ngil ochuvchi san’atkorlar haqida tarixiy ma’lumot sifatida xizmat qiladi. Hudinining bevosita tajribasi va sahna illyuziyalari haqidagi bilimi bu chiqishlar zamiridagi usullar, shuningdek, ko‘pincha ularning tomoshalariga mahliyo bo‘ladigan ijrochilar va tomoshabinlar psixologiyasi haqida tushuncha beradi. Kitobning kirish qismida Hudinining hayrat va illyuziyaga bo‘lgan qarashi bayon etilib, insonning g‘ayrioddiy narsalarga qiziqishi ta’kidlanadi. U olovga sig‘inishning kelib chiqishi va turli madaniyatlarda olov yutish atrofidagi sirli tasavvurlarni hikoya qilib, tarixiy amaliyotlarni zamonaviy tomoshalar bilan bog‘laydi. Hudini turli xalqlarning olov ustida yurish marosimlari kabi bu chiqishlarning marosimiy tabiatini tasvirlar ekan, keyingi boblarda beriladigan ilmiy izohlarga ishora qiladi. U asosiy zaminni hozirlar ekan, o‘quvchilar tarix davomida mashhur san’atkorlar namoyish etgan jasoratli, afsonaviy chiqishlar ortidagi sirlarni ham qamrab oladigan illyuziya san’atining atroflicha tadqiq etilishini kutadilar.