«Le Mort Vivant» Роберта Луіса Стывенсана і Лойда Осбарна — раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У цэнтры сюжэта знаходзіцца сям’я Фінсберы, асабліва Джозэф і Мастэрман Фінсберы, якія аказваюцца ўцягнутымі ў схему танціны. Па меры развіцця апавядання раскрываюцца элементы чорнага гумару, абсурду і сямейнай дынамікі, ствараючы аснову для даволі нетрадыцыйнай гісторыі. У пачатку рамана з’яўляецца Джозэф Фінсберы — даволі эксцэнтрычны чалавек, адданы чытанню лекцый, які таксама стаў апекуном дзяцей свайго нябожчыка-брата. У творы намякаецца на фінансавы крызіс, што вынікае з танціны — фінансавай дамоўленасці, паводле якой удзельнікі ўносяць грошы, а апошні выжыўшы атрымлівае ўсю суму. Пакуль Джозэф займаецца жыццёвай штодзённасцю, танальнасць твора спалучае лёгкую сатыру з праніклівымі разважаннямі пра чалавечую прыроду. Таксама вызначаюцца ўзаемаадносіны ў сям’і Фінсберы, асабліва напружанасць паміж Джозэфам і яго больш адказным братам Мастэрманам, што закладвае аснову для драмы і камедыі, якія разгортваюцца і спалучаюць элементы смяротнасці, прагнасці і эксцэнтрычнасці.