«Le Mort Vivant» نوشتهٔ رابرت لوئیس استیونسون و لوید آزبورن، رمانی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. داستان حول خانوادهٔ فینزبری میچرخد و بهویژه بر جوزف و مسترمن فینزبری تمرکز دارد که درگیر یک طرح تانتین شدهاند. با پیشرفت روایت، عناصری از طنز سیاه، پوچی و پویاییهای خانوادگی بررسی میشوند و زمینه را برای داستانی نسبتاً نامتعارف فراهم میکنند. آغاز رمان جوزف فینزبری را معرفی میکند؛ شخصیتی نسبتاً نامتعارف که خود را وقف ایراد سخنرانی کرده و سرپرستی فرزندان برادر مرحومش را نیز بر عهده گرفته است. داستان به بحران مالیای اشاره میکند که از یک تانتین سرچشمه میگیرد—نوعی توافق مالی که در آن شرکتکنندگان پولی را در اختیار میگذارند و آخرین عضو باقیمانده تمام مبلغ را به دست میآورد. در حالی که جوزف با امور روزمرهٔ زندگی دستوپنجه نرم میکند، لحن اثر طنزی سبک را با تأملاتی تأثیرگذار دربارهٔ وضعیت انسان درهم میآمیزد. پویاییهای درون خانوادهٔ فینزبری، بهویژه تنشهای میان جوزف و برادر مسئولیتپذیرترش، مسترمن، نیز شکل میگیرد و زمینه را برای درام و کمدیِ در حال وقوع فراهم میکند؛ آثاری که عناصر فناپذیری، طمع و نامتعارفبودن را در هم میآمیزند.