„Moja wiara” hrabiego Lwa Tołstoja to traktat filozoficzny napisany pod koniec XIX wieku. Dzieło to ukazuje osobistą drogę Tołstoja ku zrozumieniu chrześcijaństwa, akcentując fundamentalne nauki Jezusa, zwłaszcza doktrynę niestawiania oporu złu. Tołstoj stara się w nim wydobyć istotę przesłań Jezusa, opowiadając się za życiem opartym na miłości, pokorze i wyrzeczeniu się siebie, i przeciwstawiając je moralnym ułomnościom, jakie dostrzega w ustalonych praktykach religijnych. Na początku książki Tołstoj rozważa swój dawny nihilizm oraz to, w jaki sposób nowo odnaleziona wiara przemieniła jego pojmowanie dobra i zła. Wyraża głębokie niezadowolenie z dogmatycznych interpretacji chrześcijaństwa podtrzymywanych przez zorganizowaną religię, czując, że rozwadniają one zasadnicze tezy nauk Jezusa. Początek ukazuje jego wewnętrzne rozterki wobec sprzeczności, jakie dostrzega w doktrynach Kościoła, co skłania go do poszukiwania jasności w Ewangeliach. Dzięki osobistym olśnieniom formułuje wizję chrześcijaństwa przystępnego, praktycznego i zasadniczo zakorzenionego w zasadzie niestawiania oporu złu, torując drogę szerszej eksploracji filozoficznej w całym tekście.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/What_I_Believe_(Tolstoy_book))