«آثار چاوسر، جلد دوم — بوئتیوس و ترویلوس» اثر جفری چاوسر، مجموعهای ادبی است که در قرن چهاردهم نوشته شده است. این جلد شامل ترجمه چاوسر از اثر «در تسلای فلسفه» نوشته بوئتیوس است که مضامین بدبیاری و ماهیت خوشبختی را بررسی میکند، و نیز منظومه روایی «ترویلوس و کریسیدا» را دربر میگیرد که حول داستان عشق تراژیک میان ترویلوس، شاهزاده تروا، و کریسیدای زیبا میچرخد. این آثار نشاندهنده درگیری چاوسر با پرسشهای فلسفی و آرمانهای عاشقانهاند و دریچهای به اندیشه و ادبیات قرون وسطی پیش روی خواننده میگشایند. آغاز این جلد زمینه را برای بررسی مضامین عمیقی که در دو اثر اصلی ارائه شدهاند فراهم میکند. این بخش با مقدمهای بر بوئتیوس آغاز میشود و اختلافات فلسفی و زندانیشدن ناگوار او را شرح میدهد؛ رویدادی که زمینهساز آفرینش «تسلای فلسفه» او میشود. چاوسر در این بخش بر وضعیت دشوار بوئتیوس و حضور تسلیبخش فلسفه بهعنوان شخصیتی راهنما تأکید میکند. این بخش همچنین به پیوندهای چاوسر با اندیشههای بوئتیوس میپردازد و آمیزهای از پژوهش فلسفی و روایت شاعرانه را نوید میدهد که متون پیش رو را شکل خواهد داد. در مجموع، این مقدمه به ژرفای تأمل اگزیستانسیال و داستانگویی عاطفی اشاره دارد که ویژگی آثار پیش روست.