„Świat duchów” autorstwa T. F. Thiseltona-Dyera to wszechstronne studium wierzeń, mitów i opowieści ludowych dotyczących duchów oraz życia pozagrobowego, napisane pod koniec XIX wieku. Dzieło zgłębia kulturowe wyobrażenia o duszy, koncentrując się zwłaszcza na jej opuszczeniu ciała, naturze duchów oraz rozmaitych przesądach związanych z niespokojnymi zjawami. Opiera się na przekazach historycznych i tradycjach przedstawiających świat duchów jako zamieszkany przez dusze osób niepogrzebanych, zamordowanych oraz tych, którzy zmarli w dramatycznych okolicznościach. Początek książki zawiera przegląd historycznych i kulturowych poglądów na to, jak różne cywilizacje postrzegają odejście duszy z ciała. Przywołuje starożytne teksty, takie jak „Iliada”, i analizuje pogląd, że dusza może opuszczać ciało na różne sposoby, często ukazywane za pomocą eterycznych obrazów. Narracja sugeruje, że wiele społeczeństw ma tradycyjne wierzenia związane z obrzędami śmierci, obejmującymi praktyki mające zapewnić duszy spokojne przejście. Już w tej początkowej części widać, że Thiselton-Dyer zamierza przedstawić bogaty zbiór spostrzeżeń etnograficznych dotyczących zachowań i wierzeń związanych ze zmarłymi, tworząc intrygujące studium świata duchów.