„Historia general del derecho español, tom I” autorstwa Eduardo de Hinojosy to naukowe opracowanie historyczne napisane w końcu XIX wieku. Celem tej publikacji jest wypełnienie istotnej luki w literaturze dotyczącej hiszpańskich studiów prawniczych, poprzez przedstawienie kompleksowego przeglądu historii hiszpańskiego prawa, zwłaszcza w kontekście nowej edukacyjnej struktury ustanowionej w 1883 roku, która podniosła studium historii hiszpańskiego prawa do rangi odrębnego przedmiotu nauki. Książka ma charakter edukacyjny; skupia się na rozwoju i znaczeniu instytucji prawnych w Hiszpanii, oferując istotne informacje o działaniach legislacyjnych i sądowniczych w różnych okresach historycznych. Wstęp do tekstu stanowi przedstawienie celów i struktury dzieła. Hinojosa wyraźnie podkreśla chęć stworzenia ramówki, która odzwierci zależność między historiami prawa wewnętrznego i zewnętrznego, pokazując, że przepisy prawa nie są arbitralne, lecz wynikają z konkretnych historycznych potrzeb. Podnosi takже wagę zrozumienia historii systemów prawnych, aby można było dokładnie tłumaczyć i stosować obowiązujące przepisy, zachowując przy tym metodyczny podejście do badania źródeł oraz rozwoju instytucji prawnych w ciągu czasu. Taki wstęp otwiera drogę dla dogłębnego badania ewolucji prawa w Hiszpanii od najwcześniejszych początków aż po dzisiejsze czasy, podkreślając konieczność rozumienia wpływu kulturowych, politycznych i ekonomicznych faktorów na praktykę prawniczą.