Eduardo de Hinojosa tarafından yazılan “İspanyol Hukukunun Genel Tarihi, Cilt I”, 19. yüzyılın sonlarında kaleme alınmış bir akademik tarih eseridir. Bu çalışma, özellikle 1883 yılında İspanyol hukuk tarihinin bağımsız bir disiplin olarak ele alınmasını sağlayan yeni eğitim sistemi çerçevesinde, İspanyol hukuk tarihine kapsamlı bir bakış sunarak İspanyol hukuk çalışmalarındaki önemli bir boşluğu doldurmayı amaçlamaktadır. Kitap, İspanya’daki hukuki kurumların evrimi ve önemi üzerinde odaklanmakta olup, farklı tarihsel dönemlerdeki yasama ve yargı uygulamalarına dair kritik bilgiler sunmaktadır. Eserin giriş bölümü, çalışmanın amaçları ve yapısına dair bir açıklama niteliği taşımaktadır. Hinojosa, dışsal ve içsel hukuk tarihlerinin birbiriyle bağlantılı olduğunu yansıtan bir çerçeve oluşturma niyetini belirtmekte ve yasaların keyfi değil, tarihsel zorunlulukların sonucu olarak ortaya çıktığını vurgulamaktadır. Modern yasaların doğru bir şekilde yorumlanabilmesi ve uygulanabilmesi için hukuki sistemlerin arkasındaki tarihi süreçleri anlamanın önemini vurgulayan Hinojosa, hem kaynakların hem de hukuki kurumların zaman içindeki gelişiminin sistematik bir şekilde incelenmesi gerektiğini savunmaktadır. Bu giriş bölümü, İspanya’da hukukun en erken dönemlerinden günümüze kadar olan evriminin ayrıntılı bir şekilde incelenmesine zemin hazırlamakta ve hukuki uygulamalar üzerindeki kültürel, politik ve ekonomik etkilerin kapsamlı bir şekilde anlaşılmasının gerekliliğini vurgulamaktadır.