„Siedem mitów plemienia Mohave” autorstwa A.L. Kroebera to tekst antropologiczny napisany w połowie XX wieku. Praca ta skupia się na mitologicznych opowiadaniach ludzi plemienia Mohave, oferując spojrzenie na ich kulturowe wierzenia, ustne tradycje oraz techniki opowiadania historii. Zbiór ten stanowi źródło tych narracji, bogato zmotywowanych motywami muzycznymi, co daje możliwość zrozumienia historycznego i kosmicznego postrzegania świata przez to plemię. Na początku „Siedmiu mitów plemienia Mohave” Kroeber wyjaśnia znaczenie tych opowiadań w kulturze tego plemienia; pokazuje, że nie są one jedynie powtórnymi relacjami, ale pełnią także funkcję rytualną i edukacyjną. Podkreśla również, jak wiele z tych historii jest głęboko wplecionych w sny i osobiste doświadczenia osób, które je opowiadają. W pierwszym tekście przedstawiony jest mit o „Bambusie” – epicka historia dwóch braci, Pukehane i Tshitshuvare, ich przygód oraz wyzwań wynikających z rodzinnych więzi i kulturowych wierzeń. Tekst takже ukazuje złożoność ustnej tradycji plemienia Mohave oraz to, jak stylistyczne elementy tych opowiadań wpływają na ich funkcję jako elementów kultury.