کتاب «Hanging in Chains» نوشتهٔ آلبرت هارتشورن، گزارشی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به بررسی شیوههای تاریخی و جنبههای حقوقی مرتبط با مجازات اعدام در انگلستان میپردازد و بهطور خاص بر آویختن اجساد در قفسهای آهنی بهعنوان وسیلهای برای بازدارندگی عمومی تمرکز دارد. متن، مجازاتهای گوناگون در طول قرنها را برجسته میکند؛ از جمله جزئیاتی دربارهٔ چهرهها و رویدادهای بدنام مرتبط با اعدامها، و برداشتهای اجتماعی از مرگ و بیآبروییِ ناشی از آویختن اجساد را بررسی میکند. نویسنده در آغاز روایت دربارهٔ اهمیت تدفین در فرهنگهای باستانی، بهویژه در میان یهودیان، مصریان و یونانیان، بحث میکند و بر شرم و بدنامیِ ناشی از مردن بدون برخورداری از آیینهای مناسب تدفین تأکید میورزد. هارتشورن برای نشان دادن هراسِ آویختن اجساد، از ارجاعات کتاب مقدس و حکایتهای تاریخی استفاده میکند و با جزئیات توضیح میدهد که چگونه این شکل از مجازات برای ایجاد ترس در مردم و هشدار دادن دربارهٔ جرم به کار میرفت. این آغاز، فضایی وهمآلود ایجاد میکند و خوانندگان را برای بررسی دقیق جنبههای هولناک مجازاتهای قضایی در طول تاریخ آماده میسازد.