“De bronstijd en de Keltische wereld” van Harold Peake is een historisch verslag dat aan het begin van de twintigste eeuw werd geschreven. Het boek onderzoekt de vroege bewoners van de Keltische gebieden en hun onderlinge contacten tijdens de bronstijd, met bijzondere aandacht voor de ontwikkeling en verspreiding van Keltische talen en culturen, en voor de metaalhandel. De tekst zal vermoedelijk aantrekkelijk zijn voor lezers die geïnteresseerd zijn in archeologie, antropologie en de geschiedenis van het Europese prehistorische verleden, en benadrukt hoe oude culturen het moderne begrip van de Keltische oorsprong hebben beïnvloed. Het begin van het boek vormt het kader voor Peakes onderzoek naar de Keltische talen en hun historische context. Hij zet uiteen dat de Keltische talen de afgelopen vijftienhonderd jaar voornamelijk beperkt zijn gebleven tot gebieden in het noordwesten van Europa, maar ooit wijder verspreid waren. Peake bespreekt de belangrijke rol van de Romeinse invloed in het verval van de taal en werpt complexe vragen op over de oorsprong en verspreiding van de talen, waarbij hij zinspeelt op de diverse groepen die deze gebieden vóór de Kelten bewoonden. Het hoofdstuk vormt de aanzet tot een diepgaandere verkenning van de prehistorische archeologie, de fysische antropologie en de vergelijkende filologie, alle gericht op het begrijpen van de Keltische wortels en hun interacties met andere culturen door de geschiedenis heen.