„The Bronze Age and the Celtic World” Harolda Peake’a to opracowanie historyczne napisane na początku XX wieku. Książka przedstawia wczesnych mieszkańców ziem celtyckich i ich wzajemne relacje w epoce brązu, ze szczególnym uwzględnieniem rozwoju i rozprzestrzeniania się języków oraz kultur celtyckich, a także handlu metalami. Tekst, który prawdopodobnie zainteresuje czytelników zajmujących się archeologią, antropologią i historią europejskiej prehistorii, podkreśla wpływ kultur starożytnych na współczesne rozumienie celtyckich początków. Początek książki wyznacza ramy analizy języków celtyckich i ich kontekstu historycznego przeprowadzonej przez Peake’a. Autor wskazuje, że przez ostatnie półtora tysiąca lat języki celtyckie były ograniczone głównie do regionów północno-zachodniej Europy, choć niegdyś występowały na znacznie większym obszarze. Peake omawia istotną rolę wpływów rzymskich w upadku języka i przedstawia złożone kwestie dotyczące pochodzenia oraz rozprzestrzeniania się tych języków, sugerując istnienie różnorodnych grup zamieszkujących te regiony przed Celtami. Rozdział przygotowuje grunt pod bardziej szczegółową analizę archeologii prehistorycznej, antropologii fizycznej i filologii porównawczej, których celem jest zrozumienie celtyckich korzeni oraz ich interakcji z innymi kulturami na przestrzeni dziejów.