«فیلُوکریستوس: خاطرات یک شاگرد خداوند» نوشتهٔ ادوین ابوت ابوت، رمانی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب خاطرات خیالی یکی از شاگردان نخستین عیسی مسیح به نام فیلُوکریستوس را ارائه میکند؛ او در آن به زندگی، تربیت و آشوب اجتماعی عمیقی میاندیشد که در دوران عیسی در اسرائیل جریان داشت. رمان به موضوعاتی چون ایمان، تردید و مبارزه برای یافتن حقیقت معنوی در جهانی سرشار از ستم سیاسی و زوال اخلاقی میپردازد. روایت با معرفی فیلُوکریستوس آغاز میشود؛ او از کودکی خود در جلیل و رویدادهای تراژیکی که در دوران فرمانروایی هیرودیس بر خانوادهاش گذشت، سخن میگوید. او در کودکی شاهد سرکوب خشونتآمیز مخالفان و پرستش خدایان دروغین است؛ تجربهای که اشتیاق سوزان او را برای ظهور رهاییبخشی راستین برای اسرائیل شکل میدهد. او تربیت سختگیرانهاش بر پایهٔ شریعت یهود را شرح میدهد، دربارهٔ ناامیدی استادانش از آمدن مسیح تأمل میکند و سرانجام اشتیاق خود به رستگاری را آشکار میسازد. این بخش زمینهٔ تاریخی و فرهنگیای را بنا مینهد که سفر شخصی فیلُوکریستوس در مسیر ایمان در برابر آن展开 میشود و تنش میان شریعت سنتی و آموزههای معنوی نوظهوری را برجسته میکند که سرانجام زندگی او را شکل خواهند داد.