‘De middeleeuwse ziekenhuizen van Engeland’ van Rotha Mary Clay is een historisch verslag dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Het boek verkent de betekenis en rol van ziekenhuizen in het middeleeuwse Engeland; ze fungeerden als instellingen voor zorg en liefdadigheid voor zieken, hulpelozen en reizigers, op een tijdperk waarin de publieke gezondheidsinfrastructuur nog primitief was. De auteur wil laten zien hoe deze ziekenhuizen een essentieel onderdeel vormden van de maatschappij in de Middeleeuwen – ze boden niet alleen medische hulp, maar vormden ook een volledig steunsysteem voor kwetsbare groepen. In de inleiding wordt de belangrijke, maar onvoldoende gewaardeerde rol van ziekenhuizen tijdens het middeleeuwse tijdperk beschreven. De auteur benadrukt dat deze instellingen niet per se medisch van aard waren, zoals moderne lezers misschien zouden verwachten; ze hadden vooral een religieuze functie en richtten zich op zowel spirituele als lichamelijke zorg voor mensen in nood. Er worden verschillende soorten ziekenhuizen genoemd, zoals die voor lepralijders, reizigers en armen. Specifieke voorbeelden, zoals de oprichting van het belangrijke St. Bartholomew’s Hospital en St. Thomas’ Hospital in Canterbury, laten zien hoe deze ziekenhuizen zich aanpasten aan de veranderende maatschappelijke behoeften van hun tijd. Dit inleidingsdeel legt de basis voor een dieper onderzoek naar de complexe geschiedenis en verschillende functies van middeleeuwse ziekenhuizen in Engeland.