‘Tagalogteksten met grammaticale analyse’ van Leonard Bloomfield is een wetenschappelijk werk dat werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. Dit boek biedt een linguistische studie van de Tagalogtaal en bevat verschillende teksten, samen met hun fonetische transscripties en grammaticale analyses. Het doel hiervan is om het begrip van deze taal te verbeteren. Het boek richt zich vooral op de complexiteiten van de uitspraak, syntaxis en morfologie van Tagalog, waardoor inzicht wordt gegeven in de linguistische kenmerkende eigenschappen van deze Filippijnse dialect. In het inleidende gedeelte wordt het doel van dit boek uitgelegd; hierin wordt ook vermeld dat de auteur de gesproken Tagalog heeft willen analyseren op basis van verhalen die werden geleverd door Alfredo Viola Santiago. Bloomfield beschrijft in deze inleiding zijn linguistische observaties, met name met betrekking tot de unieke accentuatie in Santiago’s spraak. Dit leidde hem ertoe om verschillende verhalen in Tagalog te onderzoeken en vast te leggen. Hij benadrukt dat deze teksten vooral bedoeld zijn voor linguistische studie, en niet als culturele objecten; dit wijst op de academische focus van het boek op fonetiek en grammatica, in plaats van op folklore of literaire traditie.