Edgar Allan Poening “Ligeia und andere Novellen; Sieben Gedichte” asari XIX asr boshlarida yozilgan bo‘lishi ehtimol bo‘lgan qissalar va she’rlar to‘plamidir. Asar sevgi, ayriliq va g‘ayritabiiylik mavzulariga qaratilgan bo‘lib, ular bosh qahramonning g‘ayritabiiy mahbubasi Ligeiyaga bo‘lgan chuqur va iztirobli berilishida yaqqol namoyon bo‘ladi; uning go‘zalligi va zakovati qahramonga unutilmas ta’sir ko‘rsatadi. To‘plamning boshlanishi o‘quvchilarni bosh qahramonning Ligeiya haqidagi teran xotiralari bilan tanishtiradi: u Ligeiyani qalbini rom etgan, nihoyatda go‘zal va aqlli ayol sifatida tasvirlaydi. Hikoyachi uning kasalligi va oxir-oqibat vafot etishidan chekkan azoblarini so‘zlab berar ekan, sevgi bilan qorishib ketgan umidsizlik tuyg‘usini ifodalaydi. Ligeiyani yo‘qotish bilan kurashar ekan, qahramonning qarama-qarshi kechinmalari — unga bo‘lgan ehtiromi va uning vafotidan keyingi yolg‘izlikning vayronkor og‘irligi — hikoyada aks etadi. Ushbu dastlabki qism berahmlik bilan kechayotgan qayg‘u qarshisida berilish, o‘lim va anglashga intilish mavzulariga zamin yaratadi.