«صلح پایدار: جستاری فلسفی» اثر ایمانوئل کانت، اثری فلسفی است که در سال ۱۷۹۵ منتشر شد. کانت برنامهای برای صلح دولتها پیشنهاد میکند که شامل مواد مقدماتیِ خواهان الغای ارتشهای دائمی و معاهدات محرمانه، و نیز سه مادهٔ نهایی برای برپایی قانونهای اساسی جمهوریخواهانه، فدراسیونی از دولتهای آزاد و مهماننوازی همگانی است. کانت بهجای حمایت از حکومت جهانی، اتحادیهای از جمهوریهای مستقل را تصور میکند که از طریق حکمرانی نمایندگی و همکاری بینالمللی، بهطور طبیعی به سوی صلح گرایش خواهد یافت.