The Critique of Pure Reason
دربارهٔ این کتاب
«انتقاد منطق خالص» نوشته ایمانوئل کانت، اثری فلسفی است که در سال ۱۷۸۱ منتشر شد. کانت به بررسی محدودیت‌ها و دامنه‌ی متافیزیک می‌پردازد و این پرسش را مطرح می‌کند که چگونه می‌توانیم قبل از تجربه‌کردن چیزی، آن را بشناسیم. او هم سنت‌های راسیونالیستی و هم سنت‌های تجربی‌گرایانه را به چالش می‌کشد و ایده‌های انقلابی درباره‌ی فضا، زمان و دانش معرفی می‌کند. پرسش اصلی که این اثر را هدایت می‌کند این است: «چگونه قضاوت‌های سنتزی از پیش ممکن هستند؟» کانت استدلال می‌کند که این موضوع برای بقای خود منطق انسانی نیز حائز اهمیت فوق‌العاده‌ای است.
یادداشت‌ها
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Critique_of_Pure_Reason
