‘De kritiek van de zuiver verstand’ van Immanuel Kant is een filosofisch werk dat in 1781 werd gepubliceerd. Kant onderzoekt de grenzen en het bereik van de metafysica en vraagt hoe we iets kunnen weten zonder dit eerst te ervaren. Hij tart zowel de rationalistische als de empiristische traditie en introduceert revolutionaire ideën over ruimte, tijd en kennis. De centrale vraag die het werk leidt is: ‘Hoe zijn synthetische a priori uitspraken mogelijk?’ Kant stelt dat deze kwestie van cruciaal belang is voor het bestaan van de menselijke verstand.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Critique_of_Pure_Reason