„Rytm z trąb” autorstwa Sir B.G. Setona i Johna Granta to historyczna książka napisana na początku XX wieku. Opisuje ważny wkład muzyków grających na bagpipe w szkockich oraz zagranicznych regimentach podczas I wojny światowej, podkreślając ich rolę na polu bitwy oraz emocjonalny wpływ ich muzyki. Książka nie tylko chwali indywidualną odwagę tych muzyków, ale także podkreśla kulturową istotność muzyki bagpipe w szkockiej tradycji wojskowej. Na początku „Rytmu z trąb” autorzy przyznają, że pomiędzy szkockimi muzykami a duchem ich żołnierzy istnieje głęboka więź; opisują, jak dźwięk trąb motywował żołnierzy do boju, pielęgnował narodowe poczucia i uczcił pamięć poległych towarzyszy. Książka rozwija temat historii roli muzyków grających na trąb w wojsku, wyjaśniając przedsięwzięcia, z którymi musieli się zmierzyć w nowoczesnej wojnie, dokumentując przy tym emocjonalny i motywacyjny wpływ ich muzyki, a także wysoką śmiertelność tych muzyków, co podkreśla konieczność ochrony tradycji grania na trąb dla przyszłych pokoleń.