«Трое хросных бацькоў» Пітэра Б. Кайна — раман, напісаны ў пачатку XX стагоддзя, прыблізна ў 1913 годзе. У цэнтры сюжэта — трое разбойнікаў, якія аказваюцца ў нечаканай сітуацыі, што выпрабоўвае іх характар і рашучасць, калі пасля смерці маці падчас родаў у пустыні ім даводзіцца клапаціцца пра асірацелае немаўля. Кніга даследуе тэмы адкуплення, самаахвяравання і пераўтваральнай сілы любові. У аповедзе трое бандытаў — вядомыя як Найгоршы Злыдзень, Паранены Злыдзень і Самы Малады Злыдзень — крадуць значную суму з банка, але за імі пачынаюць паляванне служыцелі закона. Уцякаючы ў пустыню, яны сустракаюць паміраючую жанчыну, якая вось-вось павінна нарадзіць. Пасля яе трагічнай смерці яны абяцаюць клапаціцца пра яе нованароджанага сына Роберта Уільяма Томаса. На працягу іх цяжкага падарожжа праз суровую мясцовасць у бяспечнае месца мужчыны сутыкаюцца як з фізічнымі выпрабаваннямі, так і з маральнымі дылемамі. Іх паступовае пачуццё адказнасці за дзіця ўрэшце прыводзіць да глыбокага развіцця характараў і паказвае, як у сітуацыях жыцця і смерці дзякуючы спачуванню і адвазе могуць паўстаць нечаканыя героі.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/The_Three_Godfathers_(novel))