„Trzej ojcowie” Petera B. Kyne to powieść napisana na początku XX wieku, a konkretnie w okolicach 1913 roku. Opowiada historię trzech bandytów, którzy znalazają się w nieoczekiwanej sytuacji, która sprawdza ich charakter i determinację. Po śmierci matki podczas porodu w pustyni muszą się zająć sierotą. Książka dotyka tematów odkupienia, poświęcenia oraz transformującej mocy miłości. W narracji trzej bandyci – zwani „Najgorszym z złaich”, „Rannym z złaich” i „Najmłodszym z złaich“ – kradną dużą sumę pieniędzy z banku, ale są gonieni przez policję. Uciekając do pustyni, spotykają umierającą kobietę, która jest na skraju porodu. Po jej tragicznej śmierci obiecują się zająć się jej nowo narodzonym synem, Robertem Williamem Thomasem. Podczas trudnego podróży przez surowy teren w poszukiwaniu bezpieczeństwa mężczyźni stają przed fizycznymi wyzwaniami oraz moralnymi dilematami. Ich rozwijające się poczucie odpowiedzialności za dziecko doprowadza do głębokiej zmiany w ich charakterze, pokazując, jak w sytuacjach życia i śmierci dzięki miłości i odwaze mogą powstać nieoczekiwani bohaterzy.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Three_Godfathers_(novel))