‘Cameron of Lochiel’ van Philippe Aubert de Gaspé is een historische roman die werd geschreven in de midden van de 19e eeuw. De verhaallijn draait om Archibald Cameron of Lochiel, een jonge Schotse balling in Canada, en zijn vriendschap met Jules D’Haberville, de zoon van een Canadeesse heer. Het boek verkent thema’s als identiteit, loyaliteit en de culturele verschillen tussen Franstalige en Engelssprekende Canadezen in een tijd van politieke spanningen. In het begin van het boek worden de lezers voorgesteld aan het levendige leven in Quebec; twee jongemannen, Jules D’Haberville en Archibald Cameron, staan op het punt elkaar na hun studie aan het Jesuit College vaarwel te zeggen. Het eerste deel van het verhaal portretteert hun vriendschap: Jules’ levendige persoonlijkheid contrasteert met Archie’s terughoudender aard, en dit wijst al op de diepe band tussen hen – een band die zal worden op de proef gesteld door hun verschillende politieke overtuigingen in een tijd van onrust. Het verhaal belooft een uitgebreide beschrijving van hun vriendschap, tegen de achtergrond van Canada’s historische ontwikkeling, met culturele referenties, lokale tradities en de uitdagingen die zowel ballingen als Canadezen in die tijd moesten ondergaan.