„Nauczania przyrody: Wynalazki ludzi przewidziane przez naturę“ autorstwa J.G. Wooda to naukowa publikacja napisana na końcu XIX wieku. W tej książce badane są głębokie związki pomiędzy naturalnymi zjawiskami a wynalezieniami ludzi, argumentując, że wiele technologicznych postępów ma swoje źródło w rozwiązaniach przyrody. Pod względem Wooda poprzez obserwację i badanie „prototypów” stworzonych przez naturę ludzie mogą tworzyć skuteczniejsze narzędzia, konstrukcje i systemy. Wstęp do tej książki prezentuje jej centralną tezę: niemalże każdy wynalezienie człowieka ma swoje odwzorowanie w świecie naturalnym. Wood zaczyna od porównania poezji z nauką, używając przykładu papierowego nautilusa, by pokazać, jak poezja historycznie romantyzowała rzeczywistości, które w istocie są wyłącznie produktami wyobraźni. Następnie skupia się na przykładzie organizmu morskiego zwanego Velella, który funkcjonuje podobnie do żaglowca, co pokazuje, że natura nie tylko daje inspirację, ale także oferuje fizyczne analogie dla ludzkich technologii – np. łodzi czy systemów napędowych. Wood rozwija tę ideę, łącząc inne formy życia, takie jak wodny ślimak czy komar, z ich „wynalezionymi” odpowiednikami w świecie ludzkim, tworząc tym samym ramowkę dla kolejnych rozdziałów, które będą prezentować różne wynalazki inspirowane naturalnymi zjawiskami.